Ananı Da! (2001)

Anasını satayım, “Ananı Da!” Meksika sinemasının önemli taşlarından biri. Alfonso Cuarón’un yönetmen koltuğunda oturduğu bu film, gençlik döneminin karmaşık dünyasını, dostluğun derinlerini ve hayatın sunduğu sürprizleri öyle bir ustalıkla harmanlıyor ki… İzlerken kendinizi o sıcak yaz günlerinde, o özgür ruhlu gençlerin yanındaymış hissediyorsunuz. Julio ve Tenoch, evet, bu iki dostumuz, 17 yaşlarında ve hayatta her şeyin yeni yeni farkına varıyorlar. Bir kafede, can sıkıntısından patlarcasına büyük bir macera planlıyorlar. Hayali bir kumsala doğru yola çıkmaya karar veriyorlar ve yanlarına Luisa’yı alıyorlar. Vallahi Luisa, bu ikilinin hayatını ne kadar değiştirdiğinin farkında bile değil.

Yolda yaşanan her an, hem bir keşif hem de bir içsel yolculuğa dönüşüyor. İki genç adam, sürücü koltuğuna geçip pedal çevirirken, aslında hayatı sorguluyorlar. Kim bilir, belki de Tanrı’yla bir hesaplaşma… Meksika’nın rengarenk ve bazen de kasvetli doğasında, gençlik Hormonu’nun ne gibi oyunlar oynayabileceğini deneyim ediliyor. Yani, of ya, bu yolculuk sadece bir tatile dönüşmüyor, gençlerin hayata dair düşler, özlemler ve kaygılar arasındaki geçiş köprüsü haline geliyor.

İşte tam bu noktada, filmdeki desperation, arzu ve kaybetme korkusu öyle güzel yansıtılıyor ki, izleyiciyle bir bağ kuruluyor. Her anı, her diyalogu, gençlerin serüvenlerini ve kendi iç dünyalarını keşfettikçe, daha da etkileyici hale geliyor. Cuarón, o sıradan anları bile unutulmaz kılmayı başarıyor. Diego Luna, Gael García Bernal ve Maribel Verdú gibi oyuncuların nefis performanslarıyla birleşince olay bambaşka bir boyuta sıçrıyor. Meksika’nın dinamik ve çoğu zaman zorlu toplum yapısı filmde müthiş bir fon oluyor. Eh, bunlar yetmezmiş gibi, araya serpiştirilen mizahi unsurlar da cabası… İşte bu yüzden bu yapım, gençliğin özlemleriyle dolu bir yolculuk sunuyor. “Ananı Da!” sadece bir film değil, aynı zamanda bir anlam…