Gassal (2024)

Baki, yaşamının en yıpratıcı dönemlerinden birini yaşıyor. Küçük bir kasabada gassal olarak çalışıyor ama kendisiyle nasıl bir bağ kuracağını bile bilmiyor. Of ya, bunun nesi bu kadar karmaşık, değil mi? Otuzlu yaşlarına gelmiş, hayatı sorgulayan bir adam. Her şey yolundaymış gibi görünsede, derinlerde bir tasa var. Ölüm, onun için sıradan bir konu değil; o, işinin doğasında var ama… bir gün o da ölecek. İşte burada her şey başlıyor.

Bir gün, hayatı alt üst eden bir soru aklına takılıyor: “Naaşımı kim yıkayacak?” Evet, belki de çoğumuz bu soruyu ya hiç düşünmedik ya da sıradan bir düşünce olarak kafamızdan attık. Baki içinse bu durum; mizahi bir serüvenin kapısını aralayacak bir derinlik haline dönüşüyor. Sonuçta, gassallık yaptığı mesleği ile yüzleşmek zorunda kalıyor. Hayatı, kendini içe kapadığı karanlık köşeden çıkma fırsatı; belki de bir dönüşümünün başlangıcı…

Selçuk Aydemir’in yarattığı bu film, yolculuğu mizahla harmanlayarak karşımıza getiriyor. Ahmet Kural, Baki karakteriyle gözlerimizi ekrandan ayırmamayı vaat ediyor. Hande Soral, Ezgi Özyürekoğlu gibi isimlerin katılımıyla da çekirdek bir kadro oluşturuyor. Harbiden, izleyiciyi düşündüren ama aynı zamanda güldüren bir film çıkaracaklar.

Baki’nin yaşamında karşılaştığı diğer renkli karakterler de bu mizahi yolculukta dikkat çekici. Her biri, onun o karamsar ve içe dönük ruh haliyle çatışırken, Baki’nin kargaşası komik ve bir o kadar da düşündürücü bir hal alıyor. Yaşamın ve ölümün absürtlüğüne dair sorular, hayata dair ince mesajlar vermek üzere sarkıtıyor.

Sonuçta, “Gassal” sadece ölümle yüzleşim değil; bir insanın kendisiyle yüzleşim yolculuğunun benzersiz bir hikayesi. Mizahi tonuyla, izleyicide kahkaha attırırken, düşündürücü anlar da sunuyor. Bu film, hem kalp hem de akıl sağlığı için bir şeyler vaat ediyor. Şimdiden merakla beklenenlerle dolu…