Kids (1995)

“Kids” filmi, 1995 yılına damgasını vurmuş, Larry Clark’ın yönetmenliğini üstlendiği, özgün ve keskin bir gençlik draması. New York City’nin sokaklarında, kaykay altlarında yankılanan bir gün… Film, gençlerin hayatına, belki de en gerçekçi bakışı atıyor. Leo Fitzpatrick, Justin Pierce ve Chloë Sevigny gibi isimlerin öne çıktığı serüvende, bir grup genç, alkol, uyuşturucu ve cinsellik gibi konular etrafında şekillenen kargaşa içinde kaybolmuş halde.

Film, New York’un sokaklarını bir oyun alanı gibi kullanarak, gençlikteki başıboş ve serbest ruhu yansıtıyor. Tek bir günde, bir araya gelen bu gençler, kaykay yapmanın yanı sıra, içip, sigara tüttürüp, masumiyetlerini kaybediyorlar. Uçsuz bucaksız bir şehirde, her köşe başında yeni bir macera peşindeler. Of ya, bu gençler harbiden hayatı olduğu gibi yaşıyorlar… Ama hayat, sadece eğlenceden ibaret değil. O anki özgürlük hissi, içlerini kemiren belirsizliğin sadece bir maskesi gibi.

Duygu dolu sahneleri ve cesur hikaye anlatımıyla “Kids”, gençliğin tehlikelerini gözler önüne seriyor. Kimi zaman kahkaha atıyoruz, kimi zaman ise gözlerimizde yaşlarla filmi izliyoruz. Gençlerin kaybedilen masumiyetlerini arayışlarını görmek, zaman zaman acı veriyor. O yüzden, izlerken içinizde bir şeyler kıpırdıyor… Uçurumdan düşmemek için çabalayan bu gençlerin hikayelerini takip etmek, insana bir şeyler sorgulatıyor.

Filmin cesur yapısı, sosyal sorunları sorgulamadan geçmiyor. Gençliğin etkileyici enerji ve korkusuzluğuna rağmen, filmdeki karakterlerin karanlık yönlerine de dikkat çekiyor. Kimse bu gençlerden “birer kahraman” beklemiyor çünkü sonuçta hayat, sıradan bir gün değil, ağlar içinde kaybolmuş bir gün… “Kids”, sıradan bir gündür ama pek çokları için bir fark yaratıyor. Bir gün, anlık kararlar ve kaybolan hayallerle dolu bir yolculuğa çıkmak… Her anın tadını çıkarmak varken, kendini kaybetmek… Bu film, gençlerin gerçek yaşamlarına dair bir ayna gibi…