Lejyon (2017)

Hayatında sürekli bir mücadele içinde olan David Haller, bir yandan akıl hastalığıyla baş etmeye çalışırken, bir yandan da kendisine atfedilen gerçekliği sorgulamak zorunda kalıyor. “Lejyon” filmi, tam da burada başlıyor. Dan Stevens’ın etkileyici performansıyla hayat bulan David, kendisini bir anda hayal gücünün sınırlarıyla yüzleşirken buluyor. “Hayallerimin kıızı”, demekten kendini alıkoyamıyor… Ama bu durum, onun için her şeyi değiştirecek bir kapı aralayabilir.

Film, David’ın içsel yolculuğunun yanı sıra, çevresindeki herkesle olan ilişkilerini derinlemesine inceliyor. Rachel Keller’ın hayat verdiği Sid, David’in karşısında bir ayna gibi duruyor; kendi gerçekliğini sorgulamasına neden oluyor. İkisi arasında var olan çekim, zaman zaman gerilim dolu, bazen de içsel bir huzur sağlıyor. Harbiden, bazen sürükleniyorsun karakterle beraber bu yolculuğa ve “ben de böyle hissetmişimdir” diyorsun.

Ancak David’in dünyası, sadece akıl hastalığı ile sınırlı değil. Zihin gücünün sırlarını keşfettikleri anlarda, filmin gerçek bir aksiyon ve bilim kurgu öğesi kazanmasına neden oluyor. Of ya, gerçeklik ve hayal arasındaki o ince çizgide yürümek kolay değil… David, aynı zamanda süper güçlere sahip bir Lejyon’un parçası haline geliyor. Düşmanlarını zihinsel girdaplarla sarmalarken, kendi iç savaşını da vermeye devam ediyor.

Aubrey Plaza’nın canlandırdığı karakter, David’in zihin oyunlarını daha da karmaşıklaştırıyor. Zaman zaman karanlık ama bir o kadar da eğlenceli anlar yaşanıyor. Her bölümde, izleyicinin kalp atışlarını hızlandıracak sürprizler ve dönüm noktaları var. Gerçekten, “Lejyon”, sadece bir bilim kurgu değil, aynı zamanda bir insanın yaşam mücadelesi… Sonuçta, gerçeklik ne? David Haller’in zihin yolculuğuna çıkarak bunları anlamak, izleyici için unutulmaz bir deneyim yaratıyor.