Masum (2017)

“Masum” filmi, Seren Yüce’nin ustalığıyla, göz alıcı bir çarpışmanın öyküsünü sunuyor. Şehir hayatının karmaşasından uzak, sessiz bir kasabada geçen hikaye, emekli bir polis olan ve huzurlu bir yaşam hayali kuran bir adamın öyküsünü merkezine alıyor. Ama heyecan dolu bir şeyler olacak, bir cinayet ortaya çıkıyor… İşte burada, her şeyin göründüğü gibi olmadığı gerçeğiyle yüzleşiyoruz.

Haluk Bilginer’in hayat verdiği karakterin, kasabanın huzurunu bozan bu olay karşısında ne yapacağını düşünürken yaşadığı içsel çatışmalar gerçekten etkileyici. Eşi Nur Sürer ile birlikte, karşılaşacakları gizemli sırlar ve bu sırların arkasındaki gerçekler, beni her sahnede bir parça daha etkisi altına aldı. Gerçekten, bazen sırlar sizi sıkan bir ağırlık gibi oluyor… Tülin Özen ve Ali Atay gibi güçlü oyuncuların katkısıyla, film adeta bir anda bambaşka bir havaya bürünüyor.

Okan Yalabık’ın karakteri, sokaktaki her birimizin günlük hayatında karşımıza çıkabilecek bir yapıya sahip. Herkes güya mutluyken, altında bir sır yatan karakter… Harbiden, bu film sıradan bir cinayet hikayesinden çok daha fazlası. Eşler arasındaki iletişim kopukluğu, komşuluk ilişkilerinin çürüyen tarafları ve geçmişin yükleri, “Masum”da tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriliyor.

Filmin her anında bir gerilim var; o müthiş atmosferi, kasabanın asaletiyle belirsizlik arasında gidip geliyor. Hani bazen bir şeylerin tozlu raflarda gizlendiğini bilirsiniz ya… İşte bu kasabanın kafasını karıştıran sırlar da tam olarak böyle. İzlediğinizde, hayata dair pek çok ders alıyorsunuz ama bunu sert bir şekilde değil, ince detaylarla, alt metinlerle hissediyorsunuz. Sıradan geçişler yok, her şey derin ve gerçek… Of ya, şu filmi izlemeyen kalmasın.

Sonuçta, “Masum” sadece bir cinayet filminden daha fazlası; insan doğasının karanlık yanlarına bir yolculuk… Siz de hazırlığınızı yapın; bu yolculuğa çıkmak için bir çay demleyin ve aşkın, ölümün ve sırların iç içe geçtiği bu dünyaya dalın. İyi seyirler!