Melissa P. (2005)

Melissa P., yönetmen Luca Guadagnino’nun kaleminden çıkma, gençliğin cennet ve cehennem arasında dans ettiği bir hikaye. Film, “Yatmadan Önce Yüz Darbe Fırçası” adlı çok satan kitaptan esinlenerek, 16 yaşındaki Melissa’nın karmaşık duygularını, cinselliği keşfetme arzusunu ve içine düştüğü yalnızlık çukurunu son derece çarpıcı bir dille işliyor.

Sicilya’nın sıcak sokaklarından başlayarak, kızı neredeyse görünmeyen bir hayaletin peşinden sürüklemekte… Filmde, Maria Valverde’nin canlandırdığı Melissa, ailesiyle olan kopuk ilişkisi ve babasının seyahatleri nedeniyle hissettiği yalnızlıkla baş başa kalıyor. Kendine ait bir dünya yaratmaya çalışıyor; ancak bu dünya, cinselliğin alabildiğine özgürce yaşandığı, aynı zamanda da acı verici bir yer. Gerçekten de, böyle bir yaş döneminde gençlerin yaşadığı çelişkiler, harbiden zor bir denge. Hem masumiyet hem de keşif arasında gidip gelip duruyor.

Güzel bir yaz gününde, birden bire, duygularını ifade edemediği bir an falan yaşıyor; abartmıyorum, izleyeni derinden etkileyen sahnelerden biri. Melissa’nın hayatına giren her yeni deneyim, ona cinselliğin ne denli karmaşık olduğunu gösteriyor. Annesi ise, bu süreçte oldukça pasif kalıyor; ama işin içinde bir de duygu var ki, o da… Anne-kız ilişkisi değişiyor, çatışmalar başlıyor. Çünkü yalnızlık, aşk gibi karmaşık bir his.

‘Melissa P.’ yalnızca yükselen bir genç kızın olgunlaşma süreci değil; aynı zamanda toplumun cinsellik konusundaki yasaklarını ve tabu haline gelmiş hâllerini sorgulayan bir yapım. İzleyici, Melissa’nın hikayesini takip ederken, kendi gençlik yıllarına yönelik bir yüzleşme yaşamadan edemiyor… Film, gençlerin ruh halini başarıyla yansıtmasıyla da dikkat çekiyor; elbette cinsellik burada yalnızca bir yan faktör değil. Kısacası, izlerken, kendinizi çokça sorgularken bulacaksınız…