Don't Toy with Me, Miss Nagatoro (2021)

“Don’t Toy with Me, Miss Nagatoro!” hem tüylerimizi diken diken eden anları hem de içimizi ısıtan sahneleriyle merakla izlenecek bir anime yapımı. Hirokazu Hanai ve ekibinin elinden çıkan bu iş, tipik bir kütüphane ziyaretiyle başlıyor… Sayfalar arasında kaybolmuşken, Senpai’mız bir anda kendini genç ve çok azılı bir “zorba” kızın hedefinde buluyor. Evet, doğru duydunuz! Nagatoro isimli bu tatlı ama bir o kadar da yıkıcı kız, öyle bir saplantı halini alıyor ki, tatlı bir çekişme içinde denge sağlamaya çalıştığımızı hissediyoruz.

Kızın zevk aldığı şeyler arasında Senpai’nin ruh haliyle oynamak var. Bir yandan canını sıkıyor, diğer yandan da “Bu kız neden böyle?” dedirtiyor. Nagatoro, tam bir karmaşa! Hem sinir bozucu hem de bir o kadar sevimli. Kendi kendinize soruyorsunuz: Beni sürekli rahatsız eden bu kızdan neden vazgeçemiyorum, neden ona daha fazla katlanmak istiyorum? Aslında bu hikaye sadece bir kıza değil, duygusal acılarımıza dair de bir yolculuk… Sevgi ve zorbalığın ince çizgisinde gidip gelen bir dizi izlemek istiyorsanız tam yerindesiniz!

Sumire Uesaka’nın seslendirdiği Nagatoro ve Daiki Yamashita’nın harika Senpai’siyle, izleyici olarak bir kısır döngünün içine çekiliyorsunuz. Bu ikili, öyle bir uyum yakalıyor ki, bazen gülmekten, bazen de gözyaşlarınızın akmasına engel olamıyorsunuz. Of ya, bazen öyle sahneler var ki… İçten içe bir şeylerin kabuklarını kırdığını hissediyorsunuz.

Duygularınızın yer yer karıştığı, yer yer aşk ile saplantı arasında gidip gelen bu yapım, izlerken sadece keyif vermekle kalmıyor, aynı zamanda anıların derinliklerine inmenizi sağlıyor. “Gerçekten buna ihtiyacımız var mıydı?” diye düşünseniz de, bir yandan da “Vallahi, bu da güzelmiş!” diyorsunuz. Unutmayın, burada sadece bir anime izlemiyoruz; aynı zamanda içten bir duygunun ve gençliğin karmaşasını yaşıyoruz.