Shameless (2004)

Shameless, Paul Walker, David Richardson ve Tony Slater-Ling’in ustalıkla yönettiği bir yapım olarak, alkolik bir baba ve ayrı yaşayan bir annenin gölgesinde büyüyen Gallagher ailesinin hikayesini sıradanlıktan uzak, çarpıcı bir dille anlatıyor. İngiltere’nin sosyal konutlarında geçen bu serüven, bir yandan mizahi unsurlar barındırırken, diğer yandan derin sosyal sorunları gözler önüne seriyor. Bu tam anlamıyla bir dramakomedi.

Düşünün ki, altı kardeş birbirinden tamamen farklı karakterlere sahip. Yani özetle, her biri ayrı bir dert ve ayrı bir hikaye taşıyor. Mesela, üstteki abla Fiona, ailenin dinamosu. Her şeyin başında bir kadının nasıl ayakta durduğunu harbiden gösteriyor. Diğer kardeşler için de ondan feyz alıyorlar ama… yok, bu hayat öyle sıradan bir hayat değil.

David Threlfall’ın canlandırdığı Frank, alkolik bir baba olarak ailenin bel kemiği gibi görünse de, yaptığı bunca onca şeyle aslında tam bir kaos. Vallahi kadınlar ve erkekler, onun kadar başlarını belaya sokmaktan keyif alan azdır. Ciarán Griffiths, Elliott Tittensor ve diğerleriyle birleşince karşımızda adeta bir karakterler orkestrası var; herkesin kendi tonu, kendi sesi.

Zorluklar ve aksilikler üst üste gelirken, izleyici daha ilk dakikalardan itibaren kendini bu ailenin bir parçası gibi hissediyor. Yeri geliyor gülümsemek, yeri geliyor hüzünlenmek… Her an bir duygunun pençesine düşmek mümkün. Kim derdi ki bir ailenin sıradan yaşamı bu kadar heyecan verici olabilir?

Shameless, sadece bir dizi değil. Bir yaşam stili, bir absürt komedi biçimi ve en önemlisi, kendi içimizde bulmamız gereken cesaretin hikayesi. İzlerken içsel dünyamızla yüzleşiyoruz. Hem eğleniyor hem de düşünme fırsatı buluyoruz… İşte tam olarak böyle bir yapım.