Veronica (2017)

Düşünsenize, bir grup genç, sıcacık bir akşamda, Madrid’in karanlık köşelerinden birinde ruh çağırma oyunu oynamaya karar veriyor. Hemen kafalarında o heyecan ve macera duygusu! Fakat, her şey hemen hemen masumane başlamışken, işlerin nasıl kontrolden çıkabileceğini düşünebilir misiniz? İşte “Veronica”, tam bu noktada başlıyor. Paco Plaza’nın usta dokunuşlarıyla hayata geçirilen bu film, bizleri gençlik kaygılarıyla bezenmiş bir paranormal dehşetin tam ortasına atıyor. Vallahi, izlediğinizde aklınızı başınızdan alacak cinsten!

90’lar Madrid’inde geçen bu hikaye, bir grup arkadaşın, adrenalini doruklarda yaşadığı bir ruh çağırma seansında başlıyor. Ama işte… O sırada tehlikeli, doğaüstü varlıkların peşlerine düşmesi, her şeyi altüst ediyor. Siz de “Ne olur, ne olmaz” diyerek bu tehlikeli oyuna dalan gençlere katılmış olsanız, nasıl hissederdiniz? Kim bilir, belki de kurgu değil gerçek bir kabusun tam ortasında bulurdunuz kendinizi. Düşünsenize, başta sadece bir oyunken, bir anda gerçek bir dehşete dönüşen bir macera…

Film, asla kapanmamış ve oldukça korkutucu olan gerçek bir polis dosyasından esinlenerek ilerliyor. Olay, tüm korku unsurlarını bir araya getirip cüretkar bir biçimde sunuyor. Gençlerin ruh çağırma seansı, izleyiciye sadece korku değil, gerçekte de hapsolmuş bir kaygıyı hatırlatıyor. Sandra Escacena’nın performansıyla Veronica’nın hayatına dokunmak, izleyiciye empati kurduracak denli etkileyici. İzlerken, “Of ya, bu kadar da olmaz!” diyecek siz de, korkudan yerinizde duramayacaksınız.

“Veronica”, türün klasik örneklerini aratmayacak kadar korkutucu ve bir o kadar estetik bir yapım. Gerilim, gözlerinizi kırpmadan izlerken kalbinizin nasıl hızlandığını hissettiriyor. Hele bir de Paco Plaza’nın göz alıcı sinematografisi, olayların içindeki karamsar atmosferi daha da derinleştiriyor. Eğer korku sinemasını seviyorsanız, bu filme göz atmayı asla unutmayın… çünkü Veronica, bir an bile gözünüzü ayırmak istemeyeceğiniz bir yolculuğa çıkartıyor.